sejenak coretan ringkasku...

bismillahirrahmanirrahim....
ingatkan nak karang bnda ni lpas abis cuti...
ape kan daya...minggu ni sgt bz dgan assignment and test...


kali ini sy sgt teruja nak ceritakan ape yg telah brlaku sepanjang mingguku di kampung halaman...

pd subuh pertama sy di kampung..
masa 2 agak kelam kabut...
coz sbuh di johor ni agak awal sedikit....bersiap2 lantas keluar dr rumah...
agak terkejut bila dapati motorsikal ayah tiada... selepas itu baru sy perasaan ayah pun xda...
mana la pulak ayahku ni... sy pun mncapai mountain bike adik lalu meluru ke surau dgan memakai kain pelikatnye....(rasa mcm nak tertanggal kain ni ha...)huh..lega coz solat subuh belum dimulakan lg...
setelah selesai solat...aku pulang ke rumah...ketika 2 ibuku berada di dapur mnyiapkan sarapan...
lantas aku bertanya perihal ayah... selepas ibu mnceritakan apa yg trjadi, sebak hatiku...
air mata xdpt kutahan lg...hanya ucapan alhamdulillah yg mmpu kuucap...
kini, ayahku sering berjemaah di surau dan boleh dikatakan setiap waktu solat dia berada di surau...
syukurku tidak terhingga kpd Allah kerana mmperkenankan doaku....
sesungguhnya Allah mmberi petunjuk kpd sesiapa yg dikehendakiNya dan menyesatkan sesiap yg dikehendakiNya... byak kulihat perubahan dlm kampungku...

di waktu mlam hati ku terusik...luluh hatiku melihat sekumpulan besar wanita di kampungku melalkukan aktiviti senamrobik ataupun poco2...ya Allah! di malam hari...kebnyakannya da berusia...:'(
ku lihat remaja prempuan di kampungku juga sudah hilang malunya...berjalan di luar rumah untuk ke kedai hanya memakai seluar pendek?!??! menghela nafas pnjang melihat gelagat mereka....

pd hari Isnin, sy dan 3 rakan sekolah menengah yg lain menaiki kereta menuju ke melaka untuk menziarahi
guru kami yg pulang brhari raya...lama tidak brjmpa dgannya...kerana dia kini brtugas di ipoh...
dan ketika pulang dr rumahnya...kami trlibat dalam kemlngan.namun hanya kereta yg tercedera bukan kami... alhamdulillah guru kami dtg mnyelesaikan msalah trsebut,,,
petang 2 kami prgi ke pntai klebang untuk brmain layang2...seakan budak2 kami ni berlari2 main lyang2 tu...
hehehehe... mcm 2 la ukhwah kami berempat yg masih terjalin erat walaupun kian lama mnmatkan persekolahan...


*post kali ini sngaja dicoretkan kisahku agar 1 mase kelak sy dpt recall balik kenangan ni...
xlupe jgak nikmat yg sy rasakan akibat perubahan drastik yg brlaku kpd keluargaku...
bukan kemewahan yg kupinta...tetapi hanyalah agama dan keredhaan Allah yg memasuki rumahku...^_^